ERKEK ÇOCUKLARLA BABALAR ARASINDAKİ BAĞ

Çocukken öğrenilen bilgiler, kazanılan davranışlar kalıcıdır ve kolay kolay silinmez. Büyük bir insanın davranışlarını değiştirmek ve ona bir şeyler öğretmek oldukça zordur ve öğrenilenler de çabuk unutulur. Ağaç yaşken eğilir, atasözü de buna işaret etmektedir. Bu sebeple ailede çocukların küçük yaştan itibaren yetiştirilmesi çok önemlidir.

Çocukluk Döneminde Baba Oğul İlişkisi

Çocuklar doğumdan 2-3 yaşına kadar ekseriyetle anneyle beraberdir.  Zaman içinde babanın devreye girmesiyle birlikteerkek çocuklar annelerini babalarından kıskanmaya başlar ve babayla bir mücadele içine girerler. Çünkü çocuk, babasını hayranlık beslediği annesini elinden alacak kadar güçlü ve tehlikeli bir rakip olarak görmektedir.  Bu durumlarda çocuk babaya fazla yüz vermemeye, babayla inatlaşmaya ve onu dinlememeye başlar. Erkek çocuklarda bu durum 5-6 yaşlarına kadar devam edebilir. Burada babanın rolü çok önemlidir. Baba bu durumda çok anlayışlı olmalı, onunla yakınlaşmalı ve çocuğun bu durumu aşmasında ona yardımcı olmalıdır. Zamanla bu durumdan kurtulan çocuk yavaş yavaş babasıyla kendisini özdeşleştirmeye ve artık hayranlık duymaya başladığı babanın her davranışını kendine örnek almaya başlayacaktır. Babanın çocuğuna karşı gösterdiği sabır ve hoşgörü çocuk için önemli bir ölçüt olacak, öfkeyi kontrol ve duygularını ifade etmede önemli bir rol oynayacaktır.

 Baba; oğlunun sosyal, fiziksel ve duygusal gelişiminde önemli bir role sahiptir. Disiplinsiz bir ortamda yetişen çocuklar davranışlarını kontrol edemediklerinden pek çok olumsuzluklar yaşarlar. Çekingenlik, saldırganlık, içine kapanıklık, ürkeklik, korkaklık, güven kaybı gibi problemler babasıyla sorun yaşayan pek çok çocukta görülen olumsuz davranışlardır.

Babasıyla iyi iletişim kuran çocukların ise her yönüyle kendisini geliştirdiğini, yukarıda saydığımız olumsuzlukları nadiren yaşadıklarını söyleyebiliriz.

Erkek Ergen Baba İlişkisi

Çocukların babayla çatışmaya başlayacağı ikinci bir dönem daha vardır. Bu da ergenlik dönemidir. Ergenlik dönemi genel manada çocukların en zor dönemleridir. Erkek çocuklar bu dönemde suç işlemiş bir kişinin tavrına bürünürler ve her fırsatta kendilerini savunmaya başlarlar. Kendisiyle ilgili söylediğiniz her şeye karşı bir savunmaları muhakkak vardır. Bu en basit konular için bile geçerlidir. Yine bu dönemde erkek çocuklar babalarından uzaklaşmaya başlarlar. Bir baba oğlunun ergenliğe girdiğini bilmeli tavrını buna göre belirlemelidir. Çünkü çocuğu artık bambaşka biri olmuştur. Bu sıkıntılı durum yine babanın sabır ve anlayışıyla birlikte zaman içinde etkisini azaltacaktır.

Ergenlik döneminde özellikle erkek çocukların çok iyi takip edilmesi gerekir. Çünkü artık erkek ergen kendisine bir rol model belirleyip onun gibi davranabilir. Bu sebeple babanın oğluna iyi bir örnek olması ve oğlunun kimlerle arkadaşlık ettiğini çok iyi takip etmesi gerekir. Yanlış rol model, oğlunuzun bütün hayatını etkileyebilir ve sizin el bebek gül bebek, üzerine titreyerek büyüttüğünüz oğlunuz bir anda elinizden kayıp gidebilir.

Bu dönemin önemli problemlerinden birisi de çocukta başlayan karşı cinse olan meyildir. Bu dönemde henüz kimliği oturmayan çocukların her an hata yapması mümkündür. Benim oğlum böyle bir şey yapmaz, ben ona çok güvenirim, demek doğru değildir. Çocuk özellikle belli bir yaşa kadar anne sevgisini doyasıya yaşamadıysa bu duygusal yoksunluğu karşı cinste bulmaya çalışacaktır. Yine erkek çocuğa bu dönemde verilmesi gereken mahremiyet eğitiminin doğru kişi tarafından verilmesi önemlidir. Bu babadan ziyade çocuğun saydığı ve sevdiği biri olmalıdır.

Netice itibariyle çocuklarımız bize birer emanettir. Bu emanete en iyi şekilde sahip çıkmalı, onları doğru bilgi ve davranışlarla yetiştirmeliyiz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir